
Wywróciłam oczami patrząc na Lucy.Wstałam gdy zaczęła się przerwa śniadaniowa.Pobiegłam do szkolnej stołówki, popchnęłam ciężkie drzwi patrząc się z ignorancją na uczniów przechodzących między siebie.Lucy mi towarzysząca, pokiwała mi, tak jakby był to gest iż zaraz wraca.Lekko poirytowana obserwowałam kroki Lucy, okazało się że podchodzi ona do Tom'a.Gestykulował on niezmiernie, nawet nie wspomnę o jego zmieszanej minie.Widać było że Lucy mu się podoba.Przeczesałam włosy, odwróciłam się i ujrzałam tę Natalie która rozmawiała ze swoją przyjaciółką Edith.Parsknęłam śmiechem, oczywiście aby to usłyszała, no i dopięłam swego.Patrzyłam się na nią z pogardą.Pokazała mi gest w postaci środkowego palca, do niej to podobne.Nie rezygnowałam, chciałam aby miała za swoje.Widać że była wkurzona.Podeszła do mnie i....

Wyszłam z klasy jako ostatnia.Na szczęście udało mi się dogonić Clarę.Była ona jak zwykle w znakomitym humorze.Weszłyśmy do stołówki, moje ślepia od razu powędrowały ku Tomowi.Piękne zęby, dobrze zbudowany, ideał.Pokiwałam Clarzę i bez chwili wahania podeszłam do bruneta.Był on lekko onieśmielony moim widokiem, powiedziałam mu energicznie -Hej! Tom podrapał się po głowie i odpowiedział mi tak samo.Po chwili ciszy chłopak rzekł -Lucy..No bo..Nie chciałabyś wybrać się w jakieś ustronne miejsce, no wiesz posiedzieć. Chłopak był zarumieniony, czyli on też czuję to samo co ja..odrzekłam mu -No pewnie!

Znużona pogawędkami oparłam się o niebieskie metalowe szafki.Do moich uszów dobiegł głośny i upokarzający śmiech.Okazało się iż jest to Clara, jeszcze jej tu brakowało.Desperacko szukała zaczepek i prowokacji, i udało jej się to.Wysunęłam prawą rękę i wymierzyłam w nią następujący gest, środkowy palec.Widać było że zagościł u niej wredny uśmieszek.Zazwyczaj wyjątkowo wcześnie ogarnęła Mnie nostalgia.Rozmyślając i kompletnie ignorując prymitywną Clarę.Przechyliłam głowę i wpatrywałam się w sufit czekając nieubłaganie pięć minut, aż tyle.Po kilku chwilach jej zachowanie było nie do zniesienia, nie mogłam dalej tego ignorować, po prostu do niej podeszłam a potem..

Otworzyłam szafkę wpatrując się klawo na Natalie i Clarę które miały chyba jakiś spór do zażegnania.Po kilku sekundach mój wzrok skierował się ku książce od matematyki.W zeszłym miesiącu insynuowałam chorobę przez kilka dni, żeby tylko nie pójść do szkoły i miałam trzy zaległe kartkówki.Znowu ciekawa akcji, wpatrywałam się we wkurzone dziewczyny, zobaczyłam tylko Natalie która szła w stronę Clary, to nie wróżyło dobrze!





